طي چند روز گذشته برخي افراد كه از آنها به عنوان كانديداهاي احتمالي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري نام برده مي شود در ادامه فعاليت هايشان جهت ورود به عرصه انتخابات با « مقامات سياسي در سطوح عالي نظام » ديدار و گفتگو داشته اند . پيداست كه منظور از مقامات عالي ، شخص " رهبري " و هدف از چنين ديد ارهايي كسب اجازه و جلب رضايت ايشان جهت ورود به عرصه انتخابات است چرا كه بنا بر آنچه گفته مي شود اگر  " رهبري "  مخالف حضور شخص خاصي در عرصه رقابت هاي انتخاباتي باشند و به عبارتي كمال ارادات آن شخص نسبت به ايشان براي " معظم له " به اثبات نرسيده باشد ، حتي اگر با راي صد در صدي مردم به سمت رياست جمهوري انتخاب شود باز هم در انجام مسئوليت اش با شكست مواجه خواهد شد و احتمالا بايد به جاي پرداختن به امور حكومتي ، هر 9 روز يك بحران را از سر بگذراند !! پر واضح است كانديدايي كه با قبول چنين شرايطي و گذشتن از فيلتر تاييد رهبري و شوراي نگهبان بر صندلي رياست جمهوري تكيه بزند در طول دوران مسئوليت اش جز در راه جلب رضايت ايشان قدمي بر نخواهد داشت  . شركت در انتخاباتي كه نتيجه آن هر چه باشد خواست و مطلوب اربابان قدرت است  و راي دادن به چنين كانديداهايي غير از  مشروعيت بخشيدن و پر و بال دادن به نهاد هاي انتصابي و غير پاسخگوي مذكور و تحكيم پايه هاي قدرت نامشروع شان نتيجه ديگري براي مردم نخواهد داشت . در ادامه اين نوشتار روي سخن من نه با كانديداهاي محافظه كار كه حساب آنان جداست بلكه با آن دسته از كانديداهايي است كه داعيه اصلاح طلبي دارند و با پذيرش و قبول اين شرايط  كه طبعا اعتقاد و التزام شان به " ولايت مطلقه فقيه " را اثبات مي كند  قصد ورود به عرصه  انتخابات را دارند . اين دوستان نيك مي دانند كه انجام اصلاحات اساسي با بودن اصل " ولايت مطلقه فقيه " و اختيارات بي حد و حساب اش در قانون اساسي ، عملا غير ممكن و هر تلاشي در اين راستا ، عبث و بيهوده است و اصولا نمي توان بر سر خوان رنگين " ولايت فقيه "  نشست  و حتي  نيم نگاهي هم به سفره خالي مردم داشت !! مدعيان اصلاح طلبي كه مي خواهند هم زير بيرق و علم  " رهبري " سينه بزنند و هم در راستاي خواست اصلاح طلبانه مردم حركت كنند ، يا بي نهايت ساده لوح اند و يا اينكه دروغگويان شارلاتاني بيش نيستند . به اعتقاد من وجود افرادي چون احمدي نژاد در مقام رياست جمهوري نسبت به مدعيان اصلاح طلبي چون كروبي و يا ميرحسين موسوي كه در اصل و اساس با اين تشكيلات موافق اند و  گاهي به ميخ مي زنند و گاهي هم به نعل ، از ارجحيت برخوردار است . با و جود امثال احمدي نژاد ها در كسوت رياست جمهوري ، حداقل تكليف مردم با رژيم روشن مي شود .

حوادث تاسف بار چند روز اخير در غزه به خبر اول رسانه هاي جهان به خصوص رسانه هاي ايران تبديل شده است . اسرائيلي ها مدعي اند بمباران چند روز گذشته نوار غزه كه آن را عمليات « سرب مذاب » نام نهاده اند پاسخي است به حملات موشكي حماس كه از چند روز پيش از آغاز حمله اسرائيل به نوار غزه و با نقض يك جانبه آتش بس از سوي حماس صورت گرفته بود . از سوي ديگر « محمود عباس » رهبر تشكيلات خودگران فلسطين اظهار مي دارد كه « جلوگیری از این رخدادها امکان‌پذیر بود و می‌شد نگذاشت که شرایط به این حد از وخامت نرسد » و در ادامه تاكيد مي كند : « حماس همه فراخوان‌ها برای تمدید آتش بس و نیز تلاش‌های مصر برای میانجی‌گری میان حماس و فتح را ناکام گذاشته است. با سران حماس گفتگوهای لازم به عمل آمده بود. از آنها خواهش کردیم که آتش بس را تمدید کنند و اگر این اراده وجود داشت، جلوگیری از این وضعیت امکان پذیر بود » همچنين« احمد ابوالغيظ » وزير امور خارجه مصر بيان ميدارد كه « به حماس بارها هشدارلازم را داده بودیم، اما گوش شنوا نبود » . فارغ از صحت و سقم اين ادعا ها مي توان حدس زد كه آتش بيار اصلي اين جنايت ، گروهك تروريستي «حماس » با پشتيباني همه جانبه جمهوري اسلامي است . مردم فلسطين بايد بدانند تا زماني كه به خيابان ها نيايند و تنفر و انزجار خودشان را از سياست هاي جنگ طلبانه و مداخله جويانه جمهوري اسلامي كه عامل بي ثباتي در منطقه و به خصوص فلسطين است اعلام نكنند ، تا زماني كه دست عوامل مزدور و آتش افروز جمهوري اسلامي را از سرزمين شان قطع نكنند، بايد همچنان شاهد اين خون و خون ريزي باشند . فلسطينيان تا زماني كه براي عربده كشي هاي مهره مرموز و دست نشانده و آشوبگري  چون « حسن نصرالله » و دار و دسته اش در فلسطين كف بزنند و هورا بكشند بايد شاهد ويراني خانه و كاشانه و قتل عام عزيزانشان باشند . مشكل فلسطين را خود فلسطيني ها و با همت خودشان بايد حل كنند و پيش از همه بايد به سراغ دشمنان داخلي ، جنايت پيشگان خانگي بروند .

 از طرف ديگر به نظر مي رسد « حماس » و حاميانش در جمهوري اسلامي انتظار حمله اي با اين گستردگي را از جانب اسرائيل نداشتند و  كمي غافلگير شده اند ، هرچند اين وضعيت براي كساني كه ادامه حيات سياسي شان در گرو جنگ و آشوب و خونريزي است مطلوب به نظر مي رسد اما با توجه به موضع گيرهاي تند برخي مقامات و گروههاي ايراني در چند روز گذشته و نگاهي به سخنان گروهي از  مقامات كشورهاي غربي در چند ماه اخير مبني بر بمباران ناگهاني و غافلگير كننده ايران ، اوضاع تا حد زيادي نگران كننده به نظر مي رسد و بيم آن مي رود در ماههاي آينده اتفاق هولناكي كه ديوانگاني از هر دو طرف انتظار آن را مي كشيدند به وقوع بپيوندد .